آیا اگزوز سیلانت دائمی است؟

کشف نشتی اگزوز معمولاً با صدای ناگهانی و مخرب از زیر وسیله نقلیه شما شروع می شود. وسوسه فوری این است که با دست زدن به یک تعمیر شیمیایی از مغازه خفه کن دوری کنید. جوشکاری به تجهیزات تخصصی نیاز دارد و جایگزینی کل بخش های لوله مستلزم زمان و تلاش قابل توجهی است. به نظر می رسد خمیر شیمیایی یا لوله سیلیکونی میانبر مناسبی برای بازگرداندن عملیات بی صدا و مسدود کردن گازهای خطرناک از کابین است.

با این حال، محیط عملکرد یک سیستم اگزوز وحشیانه است. این قطعات لرزش ثابت با فرکانس بالا، قرار گرفتن در معرض تهاجمی در برابر گازهای خورنده احتراق، و نوسانات شدید دما از شرایط محیطی یخبندان تا 2000 درجه فارنهایت را تحمل می کنند. این عوامل به طور بی وقفه محدودیت های فیزیکی هر پیوند شیمیایی را آزمایش می کنند. انتظار داشتن یک خمیر ساده برای عملکرد مانند یک جوش ساختاری اغلب منجر به ناامیدی در صورت سوء تفهیم پارامترهای کاربردی می شود.

این راهنما به طور عینی ارزیابی می کند که آیا یک درزگیر سیستم اگزوز می تواند یک تعمیر دائمی ایجاد کند. ما بررسی خواهیم کرد که چگونه زمان‌های درمان و چرخه‌های حرارتی موفقیت تعمیر را در خودروها و موتورسیکلت‌ها تعیین می‌کنند و معیارهای فنی را برای انتخاب بین یک پچ شیمیایی و یک جایگزین مکانیکی تعیین می‌کنیم.

• ماندگاری مشروط است: هیچ درزگیر سیستم اگزوز در مقایسه با جوش از نظر ساختاری دائمی نیست. طول عمر کاملاً به اندازه شکاف، محل (منیفولد در مقابل لوله اگزوز) و آماده سازی سطح بستگی دارد.

• انتخاب مواد تحمل گرما را تعیین می‌کند: سیلیکون‌های RTV با دمای بالا حداکثر حدود ۶۰۰ درجه فارنهایت تا ۷۰۰ درجه فارنهایت دارند، در حالی که خمیرهای فلزی/سرامیکی (مانند JB Weld ExtremeHeat) می‌توانند تا ۱۲۰۰ درجه فارنهایت تا ۲۰۰۰ درجه فارنهایت را تحمل کنند، اما انعطاف‌پذیری مکانیکی ندارند.

• زمان پخت غیرقابل مذاکره است: روشن شدن زودهنگام موتور یا سواری قبل از درمان اولیه (معمولاً 2-4 ساعت) یا درمان کامل (24-48 ساعت) علت اصلی انفجار درزگیر است.

• آماده سازی نقطه شکست اولیه است: استفاده از درزگیر بر روی زنگ زدگی، رسوبات کربن یا گریس شکست سریع را به دلیل عدم چسبندگی بستر تضمین می کند.

واقعیت تعمیرات دائمی: آیا درزگیر سیستم اگزوز می تواند جایگزین جوش شود؟

تعریف یک تعمیر موفق اگزوز مستلزم نگاهی فراتر از کاهش صدا است. یک تعمیر مناسب باید نشت گاز سمی را به طور کامل از بین ببرد تا از سرنشینان خودرو در برابر قرار گرفتن در معرض مونوکسید کربن محافظت شود. باید فشار برگشت مهندسی شده سیستم را بازیابی کند، که مستقیماً بر عملکرد موتور، پایداری در حالت آرام و راندمان سوخت تأثیر می گذارد. علاوه بر این، تعمیر باید از جغجغه‌های مزاحم و پهپاد جلوگیری کند و در عین حال اطمینان حاصل شود که وسیله نقلیه می‌تواند بازرسی‌های ایمنی و آلایندگی دقیق را پشت سر بگذارد. دستیابی به همه این نتایج با یک ترکیب شیمیایی مستلزم درک محدودیت های فیزیکی آن در یک محیط مکانیکی خشن است.

بین مقاومت کششی جوش مکانیکی و مقاومت برشی یا چسبندگی خمیر شیمیایی تفاوت اساسی وجود دارد. جوشکاری دو قطعه فلز را با هم ذوب می کند و یک پیوند ساختاری پیوسته ایجاد می کند که قادر به تحمل بارهای سنگین است. خمیرهای شیمیایی کاملاً به چسبندگی سطحی متکی هستند. آنها نمی توانند وزن ساختاری را تحمل کنند. اگر آویز صدا خفه کن بشکند یا لوله به طور کامل قطع شود، خمیر نمی تواند اجزای فلز سنگین را در برابر نیروی گرانش و لرزش جاده کنار هم نگه دارد. شما نمی توانید یک شکاف ساختاری عظیم را با یک لوله خمیری پر کنید و انتظار داشته باشید که آن را روی یک جاده پر دست انداز نگه دارید.

انبساط و انقباض حرارتی تعمیرات شیمیایی را پیچیده تر می کند. لوله های اگزوز با گرم شدن در حین کار موتور به سرعت منبسط می شوند و پس از خاموش شدن با خنک شدن منقبض می شوند. این تغییر ابعاد ثابت فشار زیادی را بر مواد تعمیر سفت و سخت وارد می کند. با گذشت زمان، ناتوانی خمیر سخت در خم شدن با فلز منجر به ترک خوردگی میکرو، از بین رفتن چسبندگی و در نهایت شکست باند می شود. منیفولد چدنی به طور متفاوتی نسبت به لوله اگزوز فولادی جدار نازک منبسط می شود، به این معنی که مواد تعمیر باید با دینامیک حرارتی خاص قطعه مطابقت داشته باشد.

محیط برنامه نیز نقش بزرگی در طول عمر دارد. سیستم‌های اگزوز خودروهای سواری معمولاً توسط جداکننده‌های لاستیکی که حرکت را کاهش می‌دهند به خوبی پشتیبانی می‌شوند. در مقابل، موتورسیکلت‌ها، دوچرخه‌های خاکی و ATV در محیط‌هایی با ارتعاش بالا و دور در دقیقه کار می‌کنند. تکان دادن شدید اگزوز موتور سیکلت به سرعت یک لکه شیمیایی شکننده را از بین می برد و مستلزم استراتژی تعمیر بسیار انعطاف پذیرتر یا تقویت شده مکانیکی است. یک خمیر سرامیکی سفت و سخت که به خوبی روی اگزوز ژنراتور ثابت کار می کند ممکن است در چند کیلومتری دوچرخه خاکی خرد شود.

مکانیک‌ها اغلب می‌بینند که وسایل نقلیه به داخل مغازه می‌پیچند و گلوله‌های عظیمی از بتونه روی لوله‌های کاملاً زنگ زده آغشته شده است. این یک سوء تفاهم اساسی از کاری است که محصول برای انجام آن طراحی شده است. خمیر یک مهر و موم است، نه یک براکت پشتیبانی ساختاری. اگر بتوانید دو تکه لوله اگزوز را به طور مستقل با دستان خود تکان دهید، پس از روشن شدن موتور و برخورد خودرو به چاله، هیچ ماده شیمیایی در لوله آنها را کنار هم نگه نمی دارد.

انواع درزگیرهای سیستم اگزوز و محدودیت های عملیاتی آنها

انتخاب محصول مناسب مستلزم تطبیق ترکیب شیمیایی با دمای خاص و مشخصات ارتعاشی محل نشتی است. استفاده از مواد نامناسب، فوران سریع را تضمین می کند. سیستم اگزوز یک منطقه دمایی یکنواخت نیست. منیفولد پیچ ​​شده به بلوک موتور به طور تصاعدی گرمای بیشتری نسبت به خروجی اگزوز از سپر عقب می بیند.

بتونه های فلزی و خمیرهای سرامیکی

این ترکیبات با چسب های آهنی، فولادی یا سرامیکی که برای زنده ماندن در محیط های شدید طراحی شده اند، فرموله می شوند. آنها می توانند در معرض قرار گرفتن مستقیم در برابر گازهای سطح منیفولد، که اغلب برای دمای بین 1200 درجه فارنهایت و 2000 درجه فارنهایت درجه بندی می شوند، مقاومت کنند. پس از درمان، آنها به طرز باورنکردنی سفت و سخت می شوند و شبیه چدن می شوند. آنها به بهترین وجه در منیفولدهای اگزوز، اتصالات مبدل کاتالیزوری و مناطق با گرمای بالا که در آن جابجایی ساختاری حداقل است استفاده می شود. از آنجایی که آنها بسیار سخت درمان می شوند، اگر روی مفصلی که در حین شتاب به شدت خم می شود اعمال شوند، بسیار مستعد ترک خوردن هستند.

درزگیرهای سیلیکونی با دمای بالا (RTV)

سیلیکون‌های ولکانیزکننده دمای اتاق (RTV) که اغلب با رنگ مسی یا قرمزشان شناخته می‌شوند، انعطاف‌پذیری عالی را ارائه می‌کنند. آنها به طور موثر ارتعاش را جذب می کنند، اما سقف حرارتی پایین تری دارند، به طور کلی اگر در معرض دمای مداوم بالای 600 درجه فارنهایت تا 750 درجه فارنهایت قرار گیرند، از کار می افتند. اینها برای اتصالات لغزشی، اتصالات صدا خفه کن و مجموعه های لوله اگزوز که دورتر از بلوک موتور قرار دارند، ایده آل هستند. اگر سیلیکون RTV را روی منیفولد اگزوز یا مستقیماً قبل از مبدل کاتالیزوری بمالید، به سادگی تبدیل به خاکستر می شود و در لحظه ای که وارد بزرگراه می شوید منفجر می شود.

سیمان های پایه سیلیکات سدیم

این سیمان های محلول در آب وقتی در معرض حرارت قرار می گیرند به حالت شیشه مانند سفت می شوند. در حالی که مقاومت بالایی در برابر حرارت دارند، بسیار شکننده هستند. آنها برای آب بندی سوراخ های کوچک در کاربردهای ثابت به خوبی عمل می کنند، اما به شدت مستعد ترک خوردگی و پوسته پوسته شدن تحت ارتعاش خودروهای سنگین یا خم شدن لوله هستند. آنها اغلب همراه با روکش های فایبرگلاس برای ایجاد یک پوسته سخت شده روی یک نقص بزرگتر استفاده می شوند، اما به تنهایی دوام لازم برای رانندگی روزانه در جاده های ناهموار را ندارند.

درک مناطق گرمایی وسیله نقلیه خاص شما، خرید شما را تعیین می کند. یک کامیون V8 که بار سنگینی را حمل می کند، دمای گازهای خروجی به طور قابل توجهی بالاتر از یک خودروی مسافربری جمع و جور تولید می کند. همیشه درجه حرارت روی بسته بندی را بررسی کنید و آن را در جایی که نشتی روی لوله اگزوز قرار دارد اندازه گیری کنید.

Cure Time Dynamics: چه مدت قبل از اینکه بتوانید رانندگی کنید یا سوار شوید؟

جدول زمانی سخت شدن شیمیایی به طور مستقیم بر زمانی تأثیر می گذارد که یک وسیله نقلیه بتواند با خیال راحت به خدمت بازگردد. عجله در این فرآیند رایج ترین دلیل شکست تعمیرات شیمیایی است. شما نمی توانید خمیر را بمالید، فوراً موتور را روشن کنید و انتظار داشته باشید که تعمیر باقی بماند. فشار گاز خروجی به سادگی مواد مرطوب را از ترک خارج می کند.

درک تفاوت بین ست اولیه و یک درمان شیمیایی کامل حیاتی است. ست اولیه زمانی اتفاق می‌افتد که مواد در لمس بدون چسبندگی می‌شوند، که اغلب بسته به فرمولاسیون بین 20 دقیقه تا 4 ساعت طول می‌کشد. با این حال، این ترکیب هنوز به حداکثر مقاومت کششی خود دست نیافته است. یک درمان شیمیایی کامل، که در آن مواد به طور کامل به فلز متصل می‌شوند و معمولاً برای سیلیکون‌های استاندارد و خمیرهای کیور هوا به 24 تا 48 ساعت نیاز دارد. راندن وسیله نقلیه در مرحله تنظیم اولیه خطر به خطر انداختن ساختار داخلی باند را دارد.

برخی از بتونه های فلزی درمان حرارتی تسریع شده 20 دقیقه ای را تبلیغ می کنند. این شامل استفاده از اعمال حرارت کنترل شده، مانند خاموش کردن موتور برای مدت کوتاه یا استفاده از تفنگ حرارتی، برای خشک کردن سریع کلاسورهای مبتنی بر آب است. در حالی که برای فرمولاسیون های خاص موثر است، استفاده از این روش برای محصولات استاندارد هوا پخت یا سیلیکون های RTV فاجعه آمیز است. حرارت دادن زودرس سیلیکون‌های استاندارد باعث می‌شود که لایه بیرونی به‌سرعت پوست کنده شود و حلال‌های خشک نشده داخل آن به دام بیفتد، که سپس می‌جوشند و باعث حباب شدن و از کار افتادن لکه می‌شوند.

دما و رطوبت محیط به شدت بر جدول زمانی پخت تاثیر می گذارد. هوای سرد واکنش شیمیایی را به میزان قابل توجهی کند می کند. رطوبت بالا می تواند روند پخت سیلیکون های مرطوب کننده را به تاخیر بیاندازد یا از خشک شدن خمیرهای مبتنی بر آب جلوگیری کند. در این شرایط، تمدید زمان انتظار بسیار فراتر از حداقل توصیه سازنده قبل از راه اندازی موتور ضروری است.

اگر در وسط زمستان در یک گاراژ یخبندان کار می کنید، انتظار نداشته باشید که درمان 24 ساعته کافی باشد. این فلز به خودی خود سرد است و از اتصال متقابل مواد شیمیایی به درستی جلوگیری می کند. در محیط‌های حرفه‌ای، مکانیک‌ها اغلب خودرو را در آخر هفته در آسانسور رها می‌کنند تا قبل از بازگرداندن کلیدها به مشتری اطمینان حاصل کنند که صخره‌ای محکم شده است.

خطرات پیاده سازی: چرا سیلانت های اگزوز شکست می خورند

حتی پچ شیمیایی با کیفیت بالا در صورت استفاده نادرست از بین می رود. درک خطاهای کاربر به کاهش انفجارهای زودرس کمک می کند. محصول فقط به اندازه سطحی است که روی آن اعمال می شود.

بازاریابی تهاجمی اغلب یک اشتباه تعمیر در ثانیه را ترویج می کند. هیچ ترکیب شیمیایی فوراً به فولاد اگزوز کثیف متصل نمی شود. حتی ترکیبات سریع الاثر نیاز به آماده سازی دقیق سطح و زمان اتصال متقابل فیزیکی کافی برای زنده ماندن از فشار شدید گازهای خروجی دارند. تبلیغات تبلیغاتی در جلوی جعبه را نادیده بگیرید و دستورالعمل های فنی دقیق پشت جعبه را بخوانید.

آماده سازی ناکافی سطح علت اصلی شکست است. ترکیبات شیمیایی به اکسید آهن، دوده کربن یا گریس جاده متصل نمی شوند. سطح باید به شدت تمیز شود. اگر خمیر را روی لایه‌ای از زنگ بزنید، خمیر به زنگ می‌چسبد و زنگ از لوله جدا می‌شود و تعمیر شما را با خود همراه می‌کند.

1. وسیله نقلیه را با استفاده از پایه های جک یا بالابر به طور ایمن بالا و ایمن کنید.

2. محل دقیق نشتی را با جستجوی آثار دوده سیاه در اطراف مفاصل یا ترک ها پیدا کنید.

3. از یک برس سیمی سنگین یا یک آسیاب زاویه دار با چرخ سیمی استفاده کنید تا تمام زنگ زدگی و رسوبات اطراف عیب را از بین ببرید.

4. با استفاده از کاغذ سنباده درشت، ناحیه نزدیک را به فلز براق و لخت بمالید.

5. محل را سخاوتمندانه با پاک کننده ترمز خودرو اسپری کنید تا تمام چربی، روغن و گرد و غبار باقیمانده پاک شود. اجازه دهید کاملاً فلش شود.

6. ترکیب را محکم بمالید و آن را عمیقاً در شکاف یا سوراخ سوزن فشار دهید تا از حداکثر نفوذ و تماس با سطح اطمینان حاصل شود.

تلاش برای پل زدن شکاف هایی که بیش از حد بزرگ هستند از محدودیت های فیزیکی مواد فراتر می رود. خمیرها و سیلیکون‌ها برای سوراخ‌های پین‌هول، ترک‌های مویی و آب‌بندی مفاصل همپوشانی طراحی شده‌اند. آنها نمی توانند سوراخ های بزرگتر از یک سکه را به تنهایی بپوشانند. برای شکاف های بزرگتر، ماده شیمیایی باید همراه با یک چسب فلزی یا یک باند اگزوز فایبرگلاس برای ایجاد یک پل ساختاری استفاده شود. باند مانند میلگرد در بتن عمل می کند و به خمیر اسکلت می دهد تا روی آن بماند.

چرخه حرارتی زودرس ترمیم را از درون به بیرون از بین می برد. اگر موتور قبل از پخت کامل مواد روشن شود، حلال ها یا رطوبت موجود در خمیر به سرعت با گرم شدن لوله می جوشند. این باعث ایجاد حفره‌های بخار می‌شود که باعث ایجاد تاول، فوران و خرابی فوری درزگیر می‌شود. صدای پاپ بلندی خواهید شنید و بلافاصله صدای نشت اگزوز باز می گردد.

ارزیابی ارزش کل: درزگیر در مقابل جایگزینی اجزا

تصمیم گیری بین یک پچ شیمیایی و بردن وسیله نقلیه به یک فروشگاه صدا خفه کن شامل وزن گیری چندین مبادله در مورد طول عمر، ایمنی و مطابقت خودرو است.

نسبت هزینه به طول عمر به شدت به تعمیرات شیمیایی برای مشکلات جزئی کمک می کند. یک لوله خمیر نشان دهنده کسر کوچکی از هزینه جوشکاری حرفه ای یا جایگزینی کل مبدل کاتالیزوری یا مجموعه صدا خفه کن است. در حالی که یک پچ شیمیایی ممکن است فقط از ماه ها تا چند سال عمر کند، تسکین فوری را فراهم می کند و صورتحساب تعمیر اساسی را به تاخیر می اندازد. برعکس، جوشکاری یک تعمیر دائمی و ساختاری را فراهم می کند، اما نیاز به سرمایه گذاری اولیه به میزان قابل توجهی دارد. اگر از یک وسیله نقلیه قدیمی در سال های پایانی خود پرستاری می کنید، یک پچ شیمیایی منطقی است. اگر یک ماشین کلاسیک را تعمیر می کنید یا یک وسیله نقلیه تقریباً جدید را تعمیر می کنید، جایگزینی مکانیکی مسیر صحیحی است.

بازرسی و انطباق با انتشار گازهای گلخانه ای نیز باید در نظر گرفته شود. در حوزه های قضایی سخت، بتونه اگزوز قابل مشاهده که روی مبدل کاتالیزوری یا منیفولد اولیه آغشته شده است، ممکن است باعث شود خودرو در بازرسی سالانه ایمنی یا آلاینده ها شکست بخورد. بازرسان اغلب وصله های شیمیایی را به عنوان اصلاحات موقت و ناایمن در اجزای انتشار گازهای گلخانه ای مهم می بینند. برای مناطقی که تحت بررسی دقیق قرار دارند، جایگزینی مکانیکی اغلب تنها راهبرد بلندمدت قابل دوام است. یک وصله قبل از سنسور اکسیژن همچنین می تواند قرائت سنسور را تغییر دهد و باعث شود که واحد کنترل موتور مخلوط هوا و سوخت را به درستی تنظیم نکند که منجر به عملکرد ضعیف و بررسی چراغ های موتور می شود.

با استفاده از یک درزگیر سیستم اگزوز به درستی نیاز به ارزیابی صادقانه آسیب دارد. اگر لوله از نظر ساختاری سالم باشد و به سادگی از یک سوراخ سوزنی موضعی یا یک مفصل لغزش شل رنج می برد، تعمیر شیمیایی بسیار موثر است. اگر لوله از داخل به بیرون در حال پوسیدگی باشد و با لمس آن با برس سیمی خرد شود، هیچ مقدار خمیر آن را نجات نمی دهد. شما باید فلز بیمار را برش دهید و در یک بخش جدید جوش دهید.

نتیجه گیری

تعمیر اگزوز شیمیایی یک راه حل مناسب و طولانی مدت برای نشتی های جزئی، سوراخ های سوزنی و آب بندی اتصالات لغزشی در صورت اجرا با دقت است. موفقیت به طور کامل به تطبیق ماده شیمیایی مناسب با منطقه گرما، انجام آماده سازی سطح تهاجمی و رعایت فرآیند پخت اجباری بستگی دارد. این یک راه حل جادویی برای شکست ساختاری نیست، اما یک تکنیک ارزشمند برای حفظ یکپارچگی اگزوز بدون تعویض فوری مکانیکی است.

• نشتی را به طور کامل بررسی کنید تا مشخص کنید که آیا ترک مویی مناسب برای خمیر است یا یک شکست ساختاری که نیاز به تعمیر مکانیکی دارد.

• برای اطمینان از اینکه سطح فلز قبل از استفاده کاملاً لخت و تمیز است، برس‌های سیمی سنگین و چربی‌گیر خودرو را خریداری کنید.

• برنامه تعمیر را طوری برنامه ریزی کنید که به وسیله نقلیه اجازه دهید 24 تا 48 ساعت کامل بیکار بماند تا درمان شیمیایی کامل تضمین شود.

• منطقه تعمیر شده را پس از چند چرخه حرارتی اول کنترل کنید تا مطمئن شوید که آب بندی سالم باقی می ماند و نشتی جدید ایجاد نشده است.

سوالات متداول

س: چه مدت باید قبل از رانندگی اجازه دهم اگزوز سیلانت خشک شود؟

پاسخ: به طور کلی باید اجازه دهید مواد به مدت 24 تا 48 ساعت قبل از رانندگی خشک شوند. این حداکثر استحکام کششی را تضمین می کند. برخی از خمیرهای خاص فعال شده با گرما اجازه می دهند 20 دقیقه در حالت آماده به کار بمانند، اما همیشه قبل از روشن کردن موتور، دستورالعمل های سازنده را بررسی کنید.

س: چه مدت باید قبل از سوار شدن به سیلانت اگزوز روی موتور سیکلت یا دوچرخه خاکی بمانم؟

پاسخ: موتورسیکلت ها و دوچرخه های خاکی لرزش های شدیدی ایجاد می کنند که به راحتی لکه های خشک نشده را از بین می برند. قبل از سوار شدن باید اجازه دهید هوای کامل 24 تا 48 ساعته بماند تا از فوران زودرس مفصل جلوگیری کنید و مطمئن شوید که مواد کاملاً به فلز چسبیده اند.

س: آیا می توانم از یک تفنگ حرارتی برای سرعت بخشیدن به فرآیند پخت سیلانت سیستم اگزوز استفاده کنم؟

پاسخ: فقط می توانید از تفنگ حرارتی بر روی بتونه های فلزی یا سرامیکی خاص که برای فعال سازی حرارتی طراحی شده اند استفاده کنید. استفاده از تفنگ حرارتی روی سیلیکون‌های RTV با ایجاد لایه بیرونی روی پوست و به دام انداختن مواد مرطوب و خشک نشده در زیر، تعمیر را خراب می‌کند.

س: آیا درزگیر سیستم اگزوز می تواند دمای مبدل کاتالیزوری را تحمل کند؟

پاسخ: سیلیکون های استاندارد در این دماها ذوب می شوند و از بین می روند. شما باید از خمیرهای فلزی یا سرامیکی تخصصی با درجه حرارت 1200 درجه فارنهایت تا 2000 درجه فارنهایت استفاده کنید تا از گرمای شدید تولید شده توسط مبدل کاتالیزوری جان سالم به در ببرید.

س: آیا بتونه اگزوز از بازرسی آلایندگی خودرو عبور می کند؟

پاسخ: این امر به شدت به حوزه قضایی محلی شما بستگی دارد. بسیاری از ایستگاه‌های بازرسی دقیق در صورت مشاهده بتونه قابل مشاهده بر روی اجزای مهم انتشار گازهای گلخانه‌ای مانند منیفولدها یا مبدل‌های کاتالیزوری، خودرو را از کار می‌اندازند و آن را یک اصلاح نادرست و موقت می‌دانند.

س: آیا می توانم از درزگیر اگزوز برای تعمیر یک لوله کاملا شکسته استفاده کنم؟

پاسخ: خیر خمیرهای شیمیایی و سیلیکون ها استحکام ساختاری صفر دارند. آنها نمی توانند وزن را تحمل کنند یا دو لوله فلزی سنگین جدا از هم را در برابر گرانش و لرزش جاده کنار هم نگه دارند. لوله های شکسته نیاز به جوش یا گیره مکانیکی دارند.

س: چرا درزگیر اگزوز من ترک خورد و بلافاصله افتاد؟

پاسخ: سه دلیل رایج برای خرابی فوری، آماده سازی ضعیف سطح، روشن کردن موتور قبل از خشک شدن کامل محصول، یا استفاده از خمیر سفت و شکننده بر روی یک اتصال با انعطاف بالا و لرزش زیاد است.